Αρχική Σελίδα +30.210.5315.374 Dipegath@sch.gr Βρείτε μας στο χάρτη

Δεκέμβριος 2022 αρχείο

Ανοικτό θέατρο Μίκης Θεοδωράκης

Καματερό: Ανοικτό θέατρο Μίκης Θεοδωράκης

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/3884/

Εκδήλωση Ενδιαφέροντος

Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για πλήρωση με επιλογή των θέσεων Διευθυντών/ντριών Προτύπων και Πειραματικών Σχολείων

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/4358/

Πετρούπολη – Θέατρο Πέτρας […Ένα λατομείο μεταμορφώνεται σε χώρο τέχνης…]

Στη σκιά των βράχων του Ποικίλου όρους, στην Πετρούπολη, ένα λατομείο σταδιακά μεταμορφώθηκε  σε κέντρο πολιτισμού, που για περισσότερο από 30 χρόνια συνεχίζει την ποιοτική του προσφορά στην τέχνη, αποτελώντας σημείο πολιτιστικής συνάντησης, φιλοξενώντας διεθνή και εγχώρια θεατρικά, μουσικά και χορευτικά δρώμενα.

(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα της Νέας Μητροπολιτικής Αττικής – Φωτογραφίες Δήμος Πετρούπολης/ Τμήμα Φωτογραφίας του Δήμου Πετρούπολης)

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/3114/

Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Αττικής

Ο ναός, όπως είναι σήμερα, κτίσθηκε το 1904 και είναι ρυθμού τρίκλιτης βασιλικής χωρίς τρούλο. Το μεσαίο κλίτος, το οποίο είναι χαμηλότεορο από τα άλλα δύο, τιμάται στο όνομα της Αγίας Βαρβάρας. Το δεξιό κλίτος είναι καθιερωμένο στο όνομα του αγίου μάρτυρος Φανουρίου, ενώ το αριστερό στο όνομα της Αγίας Μαύρας. Και τα δύο αυτά παρεκκλήσια εγκαινίασε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος Α΄ .

Το Άγιο Βήμα του Ναού ονομάζεται και «Εύρεσις», επειδή είναι και ο τόπος όπου βρέθηκε η εικόνα της Αγίας Βαρβάρας. Δεν υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες για την χρονολογία ανεγέρσεως του πρώτου ναού. Λέγεται, ότι είναι λείψανο παλαιάς Μονής που διαλύθηκε και καταστράφηκε. Το μόνο αυθεντικό ιστορικό στοιχείο που υπάρχει για την ύπαρξη ναού είναι το έτος 1774 που αναγράφεται καθαρά στην τοιχογραφία της Αγίας Βαρβάρας μέσα στο Ιερό Βήμα.

Επειδή δεν συμβαίνει πάντοτε με το κτίσιμο ενός ναού να γίνει ταυτόχρονα και η αγιογράφησή του εικάζεται ότι η ύπαρξη ναού στον χώρο αυτό χρονολογείται πριν το έτος 1774. Η άγραφη παράδοση που διασώζεται μέχρι σήμερα καταθέτει ότι η ύπαρξη ναού στον χώρο αυτό είναι πλέον των 1000 ετών, όσο δηλαδή είναι και η περίφημη γειτονική Μονή Δαφνίου.

Το μικρό εκκλησάκι που υπήρχε στον χώρο που σήμερα έχει ανεγερθεί ο ναός από την μακρόχρονη εγκατάλειψη ήταν σχεδόν χαμένο. Ήταν καλυμμένο από χώμα και πέτρες μέχρι 80 πόντους και το χρησιμοποιούσαν σαν στάνη προβάτων. Το συμπέρασμα αυτό εξάγεται από το μέγεθος της φθοράς των αγιογραφιών. Σ’ αυτό οφείλεται και η διαφορά του βάθους του μεσαίου κλίτους του σημερινού ναού.

Σύμφωνα με την παράδοση η εύρεση της εικόνας έγινε ως εξής πριν 100 περίπου χρόνια από κάποιο βοσκό που χρησιμοποιούσε το μικρό ναό σαν στάβλο προβάτων. Μια νύχτα είδε στον ύπνο του μια νέα που του είπε: «Ο τόπος αυτός πού σταβλίζεις τα πρόβατά σου είναι δικός μου και να σταματήσεις να τον βεβηλώνεις». Ο βοσκός δεν έδωσε καμιά σημασία και αδιαφόρησε παντελώς. Αφού πέρασαν λίγες μέρες, άρχισε να χάνει από ένα πρόβατο κάθε μέρα. Η νέα παρουσιάζεται και πάλι στο βοσκό, στον ύπνο του, και του λέει: «Αύριο, δυο άτομα πού θα έλθουν στον τόπο αυτό, και τα συναντήσεις, να τα καλέσεις για να σκάψουν στο δεξιό μέρος προς την είσοδο». Πράγματι την επόμενη μέρα δυο γυναίκες από τον Πειραιά, η Μαριγώ Κούλα και η Αγγελική Κ. Τσαμπάτζη, ξεκίνησαν να πάνε στον τόπο εκείνο για να μαζέψουν χόρτα. Σ’ αυτές τις γυναίκες ήταν φυλαγμένη η μεγάλη ευλογία να βρουν την σημερινή περίφημη, παλαιότατη και θαυματουργή εικόνα της Αγίας Βαρβάρας, διαστάσεων 37×26 εκατ., πού μέχρι σήμερα φυλάσσεται στο Προσκύνημα και αποτελεί ιερό κειμήλιο.

(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από τη Βικιπαίδεια. Φώτο Νικόλαος Λιαλιαρης)

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/3103/

Πετρούπολη- Στρογγυλή Πλατεία

(Φώτο Τμήμα Φωτογραφίας του Δήμου Πετρούπολης)

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/3059/

Αιγάλεω – Τμήμα της αρχαίας Ιεράς Οδού, Σταθμός Μετρό Αιγάλεω

Στην Πλατεία Εσταυρωμένου στο Αιγάλεω, παράπλευρα της ομώνυμης σύγχρονης οδού, έχει εντοπιστεί και είναι ορατό τμήμα της αρχαίας Ιεράς Οδού μήκους 27,70 μέτρων και πλάτους 5,30-5,90 μέτρων.  Το οδόστρωμα ήταν κατασκευασμένο από πατημένο χώμα, χαλίκι και μικρές πέτρες. Δύο αναλημματικοί τοίχοι όριζαν την οδό στα πλάγια από ανισομεγέθεις ασβεστολιθικές πέτρες που σώζονται πολύ αποσπασματικά. Εντοπίστηκαν πέντε επάλληλα οδοστρώματα Το τελευταίο οδόστρωμα αποτελεί ο λειασμένος βράχος στον οποίο σώζονται και ίχνη τροχών αμάξης. Τα οδοστρώματα και τα αναλήμματα επιδιορθώνονταν αρκετές φορές, μαρτυρώντας την μακρά περίοδο χρήσης του δρόμου. Εκατέρωθεν της οδού στον επιφανειακό βράχο σώζονται λαξεύματα, τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί για ταφές, παρόδιο νεκροταφείο, που όμως καταστράφηκαν λόγω των ελαχίστων επιχώσεων και του μικρού βάθους.

Σε παλαιότερες σωστικές ανασκαφές, κυρίως στα έργα διαπλάτυνσης του σύγχρονου δρόμου, η Ιερά οδός είχε αποκαλυφθεί αποσπασματικά, μόνο όμως στην ανασκαφή της πλατείας Εσταυρωμένου η οδός αποκαλύφθηκε σε όλο της το πλάτος και σε τόσο μεγάλο μήκος. Για το λόγο αυτό, με την Υπουργική Απόφαση ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Α1/Φ03/36415/2329/30-7-1999 κηρύχθηκε διατηρητέα, ορατή και επισκέψιμη.

 

(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής – Φωτογραφίες Δήμος Αιγάλεω)

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/3053/

Αιγάλεω – Η ιστορική καμινάδα του πρώην Πυριτιδοποιείου εργοστασίου (σήμερα άλσος Αιγάλεω)

Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα δημιουργήθηκε από τους αδελφούς Μαλτσινιώτη, στη θέση που σήμερα εκτείνεται το δημοτικό άλσος το γνωστό εργοστάσιο πυρίτιδας (μετέπειτα του βιομηχάνου Πρόδρομου Μποδοσάκη[13]) με συνέπεια πολλοί εργάτες από διάφορα σημεία της Αθήνας να μετακομίσουν εδώ. Μεταξύ τους ήσαν και πολλοί Μανιάτες από τον Πειραιά. Εν συνεχεία, κατασκευάστηκαν κάποιες ακόμη βιομηχανίες (Κλωστήρια Λαναρά, Πεταλούδα – Μουζάκης, Εριουργεία Κ. Σιγάρα, Γιούλα, Ζέφυρος Α.Ε., Standard-Hellas, Βιομηχανία Πορσελάνης κ.α.) ενώ σταδιακά οι οικισμοί εργατών και καλλιεργητών γης πολλαπλασιάστηκαν. Η περιοχή ονομαζόταν πλέον Μπαρουτάδικο και διοικητικά υπαγόταν στο Δήμο Αθηναίων.

 

(Οι παραπάνω πληροφορίες και η φωτογραφία αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα της Βικιπαίδεια)

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/3021/

Αγ. Βαρβάρα – Άγιος Ισίδωρος και Δάφτσειο στο Δρομοκαΐτειο

Η πτέρυγα του Αγίου Ισίδωρου και το Δάφτσειο στο Δρομοκαΐτειο. Ένα μακρύ παραλληλόγραμμο κτίσμα δύο ορόφων, του 1892, σφραγισμένο τα τελευταία χρόνια.

Σε αυτή την πτέρυγα στο Δρομοκαΐτειο καθηλώνονταν οι «ανήσυχοι» και μάλλον πένητες ασθενείς, μικρά κελιά, φεγγίτες, κάγκελα, με έναν ξεχωριστό χώρο όπου έτρωγαν όσοι από τους ασθενείς κρίνονταν ικανοί και λειτουργικοί. Πλάι το Δάφτσειο εκεί όπου, λέγεται, πως στους ασθενείς εφαρμόζονταν οι πιο εξελιγμένες μέθοδοι θεραπείας, με τη χρήση της ψυχανάλυσης και της μουσικής μιας και στον χώρο υπήρχε πιάνο.

(Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από την ηλεκτρονική εφημερίδα  iefimerida.gr)

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2996/

Αιγάλεω – Το θερινό θέατρο «Αλέξης Μινωτής»

To θερινό θέατρο «Αλέξης Μινωτής» εγκαινιάστηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι. Ο Αλέξης Μινωτής ήταν κορυφαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης, με τεράστια συμβολή στην προαγωγή του νεοελληνικού θεάτρου.

(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από τον Ιστότοπο https://www.sansimera.gr/biographies/86 . Φώτο  Δήμου Αιγάλεω )

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2992/

Χαϊδάρι – Βοτανικός Κήπος Χαϊδάρι Ιουλίας και Αλέξανδρου N. Διομήδους

Ο «Βοτανικός Κήπος Ιουλίας και Αλεξάνδρου Ν. Διομήδους» είναι ο μεγαλύτερος Βοτανικός Κήπος της χώρας μας αλλά και ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Κήπος αυτός είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου. Ιδρύθηκε, το 1951, με βάση το κληροδότημα του Αλεξάνδρου Ν. Διομήδους.
Ο Διομήδειος Βοτανικός Κήπος βρίσκεται στο Χαϊδάρι, σε απόσταση 8 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας και καταλαμβάνει μια έκταση 1860 στρεμμάτων, στις Βόρειες πλαγιές του Όρους Αιγάλεω. Στο τέλος της Ιεράς Οδού, στο ύψος που αυτή συμβάλλει με την Εθνική Οδό Αθηνών – Κορίνθου – Πατρών (πρώην Καβάλας) θα συναντήσει ο επισκέπτης την κεντρική είσοδο του Βοτανικού Κήπου (Ιερά Οδός 403). Ο Κήπος εκτείνεται από το Δρομοκαΐτειο Θεραπευτήριο, μέχρι τη Μονή Δαφνίου και τα τουριστικά περίπτερα του Δήμου Χαϊδαρίου (πρώην ΕΟΤ). Διακόπτεται από τον δρόμο Σχιστού – Κορυδαλλού ο οποίος τον χωρίζει σε ένα μικρότερο, το ανατολικό τμήμα, και σε ένα πολύ μεγαλύτερο, το δυτικό. Η καλλιεργημένη και επισκέψιμη περιοχή του Κήπου βρίσκεται στο δυτικό τμήμα.
Εκτός από τον υψηλό βαθμό ποικιλότητας της αυτοφυούς και καλλιεργούμενης χλωρίδας, ο Κήπος είναι ένα ιδανικό φυσικό καταφύγιο της πανίδας (η έκταση είναι μέρος του μόνιμου καταφυγίου άγριας ζωής του όρους Αιγάλεω – Ποικίλου σύμφωνα με το Φ.Ε.Κ. 918/Β/, 18/07/2001), επειδή το οικοσύστημα, προστατευμένο από τις δυσμενείς ανθρώπινες επεμβάσεις, παρέχει τη δυνατότητα λειτουργίας ενός πλήρους και αδιατάρακτου τροφικού πλέγματος.
Αποτελεί επίσης πνεύμονα πρασίνου και χώρο αναψυχής και πνευματικής ηρεμίας για τους κατοίκους μιας αστικής περιοχής, όπως είναι η δυτική Αττική και λειτουργεί ως πεδίο έρευνας και επιμόρφωσης του κοινού. Τα φυτά που καλλιεργούνται επισημαίνονται με ενημερωτικές πινακίδες οι οποίες παρέχουν πληροφορίες για την ταυτότητα και τη γεωγραφική τους εξάπλωση. Το προσωπικό του Ιδρύματος διαθέτει ικανή επιστημονική εμπειρία σε θέματα διατήρησης και κυρίως αναπαραγωγής ενδημικών, σπανίων και απειλουμένων ειδών της ελληνικής χλωρίδας.
Αξίζει να αναφερθεί ότι στη φυτοθήκη (Herbarium) του Κήπου διατηρούνται περίπου 19000 αποξηραμένα δείγματα φυτών, το μεγαλύτερο τμήμα των οποίων προέρχεται από περιοχές που τώρα θεωρούνται προστατευόμενες, επειδή έχουν ενταχθεί στο δίκτυο του προγράμματος ‘’NATURA 2000’’.

(Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από τον ακόλουθο σύνδεσμο: http://www.diomedes-bg.uoa.gr )

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2989/

Translate