Διευκρινίσεις σχετικά με την επιλογή υποψήφιων Διευθυντών σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και Εργαστηριακών Κέντρων (Ε.Κ.)
Δεκέμβριος 2022 αρχείο
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/4281/
Δεκ 27 2022
Τροποποίηση προθεσμίας υποβολής
Τροποποίηση στην προθεσμία υποβολής των αιτήσεων για την πλήρωση θέσεων Διευθυντών όλων των τύπων σχολικών μονάδων της Διεύθυνσης ΠΕ Γ΄ Αθήνας
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/4365/
Δεκ 24 2022
Ίδρυμα H Θεοτόκος
Ίδρυμα "Η Θεοτόκος"
Το ΙΠΑΠ «Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ» είναι κοινωφελές Ίδρυμα, ΝΠΙΔ και λειτουργεί απρόσκοπτα από το 1963. Διοικείται από 9μελές άμισθο Δ.Σ και εποπτεύεται από το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και εκτείνεται σε έκταση 51 στρεμμάτων, με 7.000 τ.μ. περίπου στεγασμένα κτίρια, στο Δήμο Ιλίου.
Παρέχει υπηρεσίες ειδικής εκπαίδευσης και θεραπείας σε παιδιά προσχολικής ηλικίας από 2,5- 5 ετών (πρώιμη παρέμβαση) και εφήβους από 14-20 ετών, με αναπτυξιακή ανωριμότητα, νοητικές αναπτυξιακές διαταραχές και διαταραχές του αυτιστικού φάσματος. Επίσης παρέχει επαγγελματική κατάρτιση και εργασιακή αποκατάσταση σε ενήλικες νέους/ες από 20-35 ετών και υποστηρίζει το οικογενειακό περιβάλλον τους και παρεμβαίνει όταν είναι αναγκαίο.
Έχει εξυπηρετήσει και υποστηρίξει περισσότερα από 5.000 άτομα κατά τη διάρκεια των 52 ετών λειτουργίας του. Σήμερα φοιτούν καθημερινά 370 παιδιά και νέοι εκ των οποίων οι 60 περίπου είναι άποροι ή και ανασφάλιστοι και υποστηρίζονται με προγράμματα, πρότυπα για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Στο Ίδρυμα απασχολούνται 93 εργαζόμενοι(επιστημονικό,διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό).
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/5025/
Δεκ 24 2022
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.) είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (A.E.I.) της Ελλάδας με τις εγκαταστάσεις του να εκτείνονται στην Πανεπιστημιούπολη Άλσους Αιγάλεω και στην Πανεπιστημιούπολη Αρχαίου Ελαιώνα. Ιδρύθηκε στις 2 Μαρτίου του 2018 ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης του Ανώτατου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αθήνας και του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Πειραιά Τεχνολογικού Τομέα.
Σήμερα αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας (μετά το Α.Π.Θ. και το Ε.Κ.Π.Α.), ενώ θεωρείται το πλέον ταχέως αναπτυσσόμενο Πανεπιστήμιο στη χώρα και ένα από τα πιο ραγδαία αναπτυσσόμενα πανεπιστημιακά ιδρύματα σε ολόκληρη την Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Πληροφορίες από το wikipedia
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/5021/
Δεκ 23 2022
Εισαγωγική επιμόρφωση
Πρόγραμμα εισαγωγικής επιμόρφωσης εκπαιδευτικών και ΕΕΠ – ΕΒΠ από το ΙΕΠ
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/4363/
Δεκ 23 2022
Χαϊδάρι – Η Μονή Δαφνίου
Η Μονή Δαφνίου ιδρύθηκε το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα, το πιθανότερο γύρω στο 1080. Το μοναστήρι περιβαλλόταν από ισχυρό τείχος και περιλάμβανε το εντυπωσιακό καθολικό, χτισμένο σε σύνθετο οκταγωνικό αρχιτεκτονικό τύπο και διακοσμημένο με εξαιρετικής ποιότητας ψηφιδωτά. Επίσης υπήρχαν εκτεταμένα συγκροτήματα κελιών για τους μοναχούς και διάφορα βοηθητικά κτίρια.
Κατά την Φραγκοκρατία στην μονή Δαφνίου εγκαταστάθηκαν Κιστερκιανοί μοναχοί. Το μοναστήρι παραδόθηκε πάλι στους ορθόδοξους μοναχούς επί Τουρκοκρατίας και εγκαταλείφθηκε μετά το 1830.
Το 1990 η Μονή Δαφνίου εγγράφηκε στον Παγκόσμιο Κατάλογο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Η Μονή Δαφνίου οφείλει την μεγάλη φήμη της σε παγκόσμιο επίπεδο στα λαμπρά ψηφιδωτά που κοσμούν το καθολικό της. Εκφράζουν την αναβίωση του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα της κλασικής τέχνης η οποία χαρακτηρίζει την ψηφιδωτή τέχνη επί Μακεδονικής δυναστείας. Αποδίδονται σε Κωνσταντινουπολίτες τεχνίτες, λόγω της εξαιρετικής τεχνικής στην κατασκευή και της άψογης αισθητικής ποιότητας που τα χαρακτηρίζει.
(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από την ιστοσελίδα του Δήμου Χαϊδαρίου. Φώτο από την Ιστοσελίδα της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής)
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2336/
Δεκ 23 2022
Χαϊδάρι – Ο ιστορικός πύργος Παλατάκι
Το Παλατάκι είναι διατηρητέο κτίριο που ανήκει στο Δήμο Χαϊδαρίου, με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού, από το 1979. Το κτίριο βρίσκεται επί της Λεωφόρου Αθηνών , στη συμβολή της με την Στρατάρχου Καραϊσκάκη. Στην θέση αυτή έλαβε χώρα η Μάχη του Χαϊδαρίου (1826).
Αποτελεί τυπικό δείγμα αρχιτεκτονικής ρομαντικού ιστορισμού με νεογοτθικά στοιχεία. Βασικά του χαρακτηριστικά είναι η μορφή φρουρίου με επάλξεις, γωνιακούς πύργους και στενά παράθυρα. Ο πύργος διαθέτει δυο ορόφους, δώμα και ημιυπόγειο. Τα ταβάνια είναι διακοσμημένα με οροφογραφίες εξαιρετικής ποιότητας.
Το Παλατάκι κατασκευάστηκε κατά τις πρώτες μετεπαναστατικές δεκαετίες και η παράδοση το έχει συνδέσει με την Δούκισσα της Πλακεντίας ή με τον βασιλιά Όθωνα. Μετά τα μέσα του 19ου αιώνα πέρασε στην ιδιοκτησία του φιλότεχνου Τήνιου τραπεζίτη Νικόλαου Νάζου, ο οποίος κατά καιρούς φιλοξενούσε στον πύργο τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους Νικηφόρο Λύτρα και Νικόλαο Γύζη.
Ο Νικηφόρος Λύτρας φιλοτέχνησε εκείνη την περίοδο τις τοιχογραφίες στον μικρό Ναό του Αγίου Γεωργίου ο οποίος βρισκόταν εντός των ορίων του αγροκτήματος που περιέβαλε το Παλατάκι.
Ενώ ο Νικόλαος Γύζης φιλοτέχνησε τις τοιχογραφίες με θέμα της 4 Εποχές στο όμορο κτίριο του ξενώνα. Το 1979 το Παλατάκι και ο περιβάλλων χώρος κηρύχθηκε διατηρητέος ιστορικός τόπος.
Από το 1987 μέχρι το 1993 έγιναν εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης του κτιρίου στην αρχική του μορφή, ενώ και η επίπλωση του έγινε με έπιπλα τεχνοτροπίας του τέλους του 19ου – αρχών του 20ου αιώνα.
(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από τη Βικιπαίδεια και την ιστοσελίδα του Δήμου Χαϊδαρίου)
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2324/
Δεκ 23 2022
Χαϊδάρι – Κτίριο τοιχογραφιών του Νικόλαου Γύζη
Το Κτίριο Νικολάου Γύζη είναι διατηρητέο κτίριο στο Δήμο Χαϊδαρίου, το οποίο έχει ζωγραφισμένο στο εσωτερικό του το έργο «Τέσσερις Εποχές» του γνωστού ζωγράφου Νικολάου Γύζη. Στον περίβολο του κήπου που ανήκει στην έπαυλη Παλατάκι, επί της Λεωφόρου Αθηνών στην συμβολή της με την Στρατάρχου Καραϊσκάκη, βρίσκεται σήμερα αναπαλαιωμένο το κτίριο του Νικολάου Γύζη, όπως είναι γνωστό στους περισσότερους. Πρόκειται για τον πάλαι ποτέ ξενώνα του Πύργου, στον οποίο είχε ζήσει ανά διαστήματα ο γνωστός ζωγράφος, ως φιλοξενούμενος του Νικολάου Νάζου (ιδιοκτήτη της έπαυλης από το 1865 έως και 1888 και μετέπειτα πεθερό του) , και τον οποίο φιλοτέχνησε με τις «Τέσσερις Εποχές», που σώζονται τμηματικά έως σήμερα.
Τον Μάιο του 2002 ανακαλύφθηκαν οι τοιχογραφίες του Ν. Γύζη με θέμα τις Τέσσερις Εποχές, οι οποίες ήταν κρυμμένες κάτω από νεότερους επιχρωματισμούς. Αυτή η κάλυψη των τοιχογραφιών επί πολλά χρόνια διαφύλαξε τα έργα διότι έτσι προστατεύτηκαν από την καταστροφή.
Η αίθουσα με τις Τέσσερις Εποχές είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στην ανάδειξη των τοιχογραφιών του Νικολάου Γύζη.
(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από τη Βικιπαίδεια και την ιστοσελίδα του Δήμου Χαϊδαρίου)
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2321/
Δεκ 22 2022
Ίλιον – Πύργος Αμαλίας
Ίλιον – Πύργος Αμαλίας
Ο Πύργος της Βασιλίσσης είναι η βασιλική έπαυλη που κατασκευάστηκε στη θέση ενός παλιού πύργου. Το κτίσμα είναι γοτθικού ρυθμού κατ’ απομίμηση του πύργου Ηochenschwangau στην Βαυαρία όπου γεννήθηκε ο Όθωνας. Τα δύο κτίρια παρά τη σημαντική τους διαφορά σε μέγεθος έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Οι ομοιότητες των δύο κτιρίων ξεκινούν από τα εξωτερικά γνωρίσματα (πολυγωνικοί πύργοι, επάλξεις, τοξωτά παράθυρα), συνεχίζονται στον πυλώνα της εισόδου και επεκτείνονται στο εσωτερικό του, στους χώρους, στα έπιπλα και τα μικροαντικείμενα. Παραμένει άγνωστος ο αρχιτέκτονας του κτιρίου.
Πιθανολογείται πως είναι έργο του Φρανσουά Λουί Φλοριμόν Μπουλανζέ ή του Κ. Χάνσεν. Είναι ένα μοναδικό μνημείο της νεογοτθικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Το κτίριο στην Επτάλοφο εγκαινιάστηκε στις 13/25 Αυγούστου του 1854, ημέρα των γενεθλίων του Βασιλιά Λουδοβίκου, πατέρα του Όθωνα. Η Αμαλία θέλησε μ’αυτόν τον τρόπο να ευχαριστήσει και να τιμήσει τον πεθερό της, που αγαπούσε ιδιαίτερα και ο οποίος ήδη από το 1848 είχε αναγκαστεί λόγω του γνωστού σκανδάλου με την Λόλα Μοντέζ να παραιτηθεί από τον θρόνο.
Με νόμο του μεσοπολέμου που απαγόρευε την μεγάλη ακίνητη περιουσία η Οικογένεια Σερπιέρη αναγκάστηκε να παραχωρήσει το μεγαλύτερο μέρος του Κτήματος στο Ελληνικό Δημόσιο και να κρατήσει μόνο 250 στρέμματα μέσα στα οποία βρίσκεται σήμερα και ο Πύργος Βασιλίσσης. Η τεράστια έκταση του Κτήματος αποτελεί σήμερα το Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνης Τρίτσης. O Πύργος Βασιλίσσης σήμερα ανήκει στην Γεωργοκτηνοτροφική Εμπορική Κτηματική Εταιρία Ιλίου Α.Ε.
Στόχος της Βασίλισσας Αμαλίας ήταν, όπως αναφέρει και η Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη στο λεύκωμά της «Ανάκτορα στην Ελλάδα» (εκδόσεις Μέλισσα), η δημιουργία ενός αγροκηπίου, μιας πρότυπης δηλαδή κτηνοτροφικής και αγροτικής μονάδας. Ήταν μια τάση την εποχή εκείνη η δημιουργία μεγάλων κτημάτων. Οι Ευρωπαίοι ηγεμόνες που προέρχονταν άμεσα από την τάξη των φεουδαρχών είχαν πάντα πολύ καλή σχέση με τη γη. Το ισόγειο καταλαμβάνει μια μεγάλη αίθουσα υποδοχής και τα βασιλικά υπνοδωμάτια, ενώ στον όροφο υπάρχει ακόμα μία μεγάλη αίθουσα με τα εμβλήματα της Ελλάδας, της Βαυαρίας και του Ολτενμπουργκ πάνω σε έντονο γαλάζιο φόντο με χρυσές διακοσμήσεις. Θαυμαστές και οι οροφογραφίες, επίσης σε μπλε, κόκκινα και χρυσά σχέδια, ενώ η μαρκετερί (από διαφορετικά ξύλα) στο πάτωμα είναι στο ύφος που σχεδίασε ο Γκέρτνερ για τα ανάκτορα της Αθήνας και ο Κλέντζε για τα ανάκτορα του Μονάχου.
Ο άμεσος περιβάλλων χώρος, καταπράσινος, με τους φοίνικες να κυριαρχούν, στολίζεται από αγάλματα ρομαντικού ύφους, σαρκοφάγους κι ένα σιντριβάνι. Ακόμη μερικά εντυπωσιακά στοιχεία: ο πύργος δεν διέθετε ποτέ τουαλέτα ή μαγειρείο. Βρίσκονταν σε πλαϊνά κτήρια, τα οποία επίσης διασώζονται. Λέγεται πως η Αμαλία δεν κοιμήθηκε ποτέ σ’ αυτόν, προτιμώντας ένα μικρότερο οίκημα. Ο κυρίως πύργος λειτουργούσε μόνο ως χώρος υποδοχής. Ο Οθωνας δεν τον προτιμούσε και γι’ αυτό η τότε βασίλισσα τον επισκεπτόταν μόνη της.
Κείμενα: Βασίλης Κουτσαβλής
Πηγές κειμένων:
Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη, Ανάκτορα στην Ελλάδα, Εκδόσεις Μέλισσα
Γεώργιος Λάϊος, Ο Πύργος της Βασιλίσσης, Αθήνα 1977
Μαρίνος Διώτης-Σπύρος Γεωργόπουλος, ΙΛΙΟΝ πορεία στους αιώνες, Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη
Κώστας Σταματόπουλος, Το Χρονικό του Τατοΐου, Εκδόσεις Καπόν
Εφημερίδα Καθημερινή, 23-06-1937
Ιστοσελίδα: www.royalchronicles.gr
Αρχεία Πύργου Βασιλίσσης
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2082/
Δεκ 22 2022
Πάρκο Τρίτση – Ίλιον
Ίλιον - Πάρκο Τρίτση
Το Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» (επίσημη ονομασία: Μητροπολιτικό Πάρκο Περιβαλλοντικών και Εκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων και Ανάπτυξης Κοινωνικής Οικονομίας «Αντώνης Τρίτσης»), γνωστό και ως Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης», είναι δημόσιο οικολογικό πάρκο μεγάλης έκτασης και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της Ελλάδας. Βρίσκεται στα γεωγραφικά όρια του δήμου Ιλίου. Η τελική ονομασία του πάρκου δόθηκε προς τιμήν του τέως δημάρχου Αθηναίων, Αντώνη Τρίτση.
Σήμερα, το Πάρκο “Αντώνης Τρίτσης” έχει έκταση 1.150.στρέμ. (έξι φορές μεγαλύτερο από τον Εθνικό Κήπο) και αποτελεί σημαντικό πόλο έλξης για όλους τους κατοίκους της Αττικής, ιδιαίτερα κατά τα Σαββατοκύριακα.
Τα έργα που υλοποιήθηκαν μέχρι σήμερα καθιστούν το πάρκο ένα μοναδικό χώρο υπερτοπικής σημασίας μέσα στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας και αποτελείται από τα παρακάτω κύρια στοιχεία:
– το υγρό στοιχείο, σπάνιο στην Αττική, που αναδείχθηκε σε κυρίαρχο χαρακτηριστικό του τοπίου με τη δημιουργία τεσσάρων τεχνητών λιμνών φιλοξενώντας αντίστοιχη βλάστηση υγροτοπικού χαρακτήρα γύρω από τις λίμνες
– το δίκτυο πεζοδρόμων εσωτερικής κυκλοφορίας του πάρκου και την κατασκευή γραμμών τραίνου επίσκεψης του πάρκου απαραίτητο λόγω της έκτασής του
– τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος (άλση και καλλιέργειες) και την προώθηση οικολογικών καλλιεργειών στα πλαίσια του στόχου της περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και της συνέχειας της ιστορίας του χώρου (πρότυπο αγρόκτημα Πύργου Βασιλίσσης) τις κτιριακές εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτηση λειτουργικών χρήσεων.
(Οι παραπάνω πληροφορίες αντλήθηκαν από τον Ιστότοπο του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης Αντώνης Τρίτσης)
Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://dipe-g-athin.att.sch.gr/2078/
